Baum

Acrílico sobre tela

120x80cm

2003

Linguaxe expresionista e semiaabstracta, onde a forma natural serve como punto de partida para unha exploración emocional e pictórica.

A árbore aparece como elemento central e illado, converténdose nun símbolo de vida, resistencia e enraizamento. O tronco retorto e a copa irregular suxiren o paso do tempo, a loita e a adaptación, mentres que a súa presenza solitaria reforza unha sensación de introspección e silencio

Predominan os verdes, azuis e grises no fondo, creando unha atmosfera serena e contida, case melancólica. En contraste, os tons cálidos —ocres, vermellos e alaranxados— concéntranse na base da árbore, evocando terra, orixe e estabilidade. Os matices violáceos e rosados da copa achegan lirismo e delicadeza, como se a árbore estivese en flor ou en transformación.

A pincelada é espesa, fragmentada e moi expresiva e o fondo, máis plano e estruturado en capas rectangulares.

Composición vertical e equilibrada, cun claro eixo central marcado polo tronco. A árbore organiza todo o espazo pictórico.

O cadro é unha metáfora da condición humana: firme nas raíces, complexa na súa estrutura e aberta ao cambio, diálogo entre natureza

Cadro poético e intenso, que invita á contemplación e á reflexión.

Txomin Lasa