Extraordinario
Aquí es donde comienza nuestro viaje. Conoce nuestro negocio y lo que hacemos. Estamos comprometidos con la calidad y el excelente servicio. Únete a nosotros mientras crecemos y triunfamos juntos. Nos alegra que estés aquí para ser parte de nuestra historia.
At the river
At the river
Acrílico sobre tela
120x100cm
2006
“At the river"
A pintura acrílica “No río” preséntase como unha composición abstracta e atmosférica, onde a cor e o xesto evocan a experiencia sensorial dun río.
Predominan os verdes escuros e os azuis velados, que suxiren auga, vexetación e reflexos en movemento. No centro emerxe unha banda luminosa de amarelos intensos, que serve como eixe visual e lembra a luz solar que se filtra pola superficie do río. Cara ao fondo, os vermellos escuros e os negros introducen peso e profundidade, xerando contraste e misterio, coma se o leito do río se estivese a volver máis denso ou cargado emocionalmente.
As pinceladas horizontais, superpostas e amplas reforzan a idea de fluxo continuo, mentres que as transparencias e as capas suxiren reflexos, correntes e sedimentos. Non hai formas definidas: todo é movemento, vibración e atmosfera, invitando o espectador a unha interpretación intuitiva e contemplativa.
No seu conxunto, a obra transmite unha conexión emocional coa natureza, o río non é só unha paisaxe, senón un espazo de tránsito, e enerxía viva.
Xabier de Gorbea
Óleo y acrílico sobre tela
120x80cm
2008
“O profesor”
A obra “O profesor”, é unha lectura estética e conceptual da obra que Xabier Limia adoita presentar. Situa a obra nun contexto cultural familiar, cotián e local. Fala dun guía que asume responsabilidades invisibles.
Representa o coñecemento como unha herdanza, non como unha propiedade, o paso do tempo e o seu desgaste, e autoridade silenciosa: non imposta, senón construída.En definitiva a vocación frente ao sistema.
A obra é unha homenaxe ou unha reflexión crítica sobre o papel do educador: alguén esencial pero a miúdo invisible.
Xabier Limia semella interesado en retratar figuras humanas con peso social e deterse nos roles cotiáns revelando o que normalmente pasa desapercibido.
O mestre non imparte unha lección: el é a lección.
Txupi Sáez
AntiPop
AntiPop
Acrílico sobre tela
100x100cm
2010
Xabier Limia presenta unha composición abstracta xestual, marcada por movementos fluídos e superposicións de cor que suxiren dinamismo e emoción.
Predominan os azuis profundos, contrastados con vermellos, rosas, amarelos e brancos, creando unha tensión cromática intensa. O azul funciona como campo dominante, evocando profundidade e introspección, mentres que os tons cálidos aparecen como explosións de enerxía, emoción e conflito. O branco actúa como luz e respiro visual.
A superficie traballada con espátula da lugar a unha textura rica e case líquida. As formas non son ríxidas; parecen fluír, vibrar e disolverse, reforzando a sensación de movemento continuo.
É unha composición non xerárquica, típica do expresionismo abstracto. Esta elección convida o espectador a unha experiencia sensorial e intuitiva.
A obra transmite intensidade emocional (caos, transformación, conflito)
Percíbense ecos do Expresionismo Abstracto (especialmente da vertente xestual) e da abstracción lírica, onde a cor e o xesto son protagonistas e a pintura convértese nun rexistro do movemento e da emoción do artista.
Juán Morlán
Baum
Baum
Acrílico sobre tela
120x80cm
2003
Linguaxe expresionista e semiaabstracta, onde a forma natural serve como punto de partida para unha exploración emocional e pictórica.
A árbore aparece como elemento central e illado, converténdose nun símbolo de vida, resistencia e enraizamento. O tronco retorto e a copa irregular suxiren o paso do tempo, a loita e a adaptación, mentres que a súa presenza solitaria reforza unha sensación de introspección e silencio
Predominan os verdes, azuis e grises no fondo, creando unha atmosfera serena e contida, case melancólica. En contraste, os tons cálidos —ocres, vermellos e alaranxados— concéntranse na base da árbore, evocando terra, orixe e estabilidade. Os matices violáceos e rosados da copa achegan lirismo e delicadeza, como se a árbore estivese en flor ou en transformación.
A pincelada é espesa, fragmentada e moi expresiva e o fondo, máis plano e estruturado en capas rectangulares.
Composición vertical e equilibrada, cun claro eixo central marcado polo tronco. A árbore organiza todo o espazo pictórico.
O cadro é unha metáfora da condición humana: firme nas raíces, complexa na súa estrutura e aberta ao cambio, diálogo entre natureza
Cadro poético e intenso, que invita á contemplación e á reflexión.
Txomin Lasa
A cidade full
A cidade full
Acrílico sobre tela
80x50cm
2015
Composición abstracta de carácter xeométrico-expresivo, na que formas angulares e liñas marcadas estruturan o espazo pictórico, creando unha sensación de fragmentación e construción simultánea.
Predominan os tons cálidos —vermellos, laranxas e amarelos— equilibrados con azuis e verdes, que achegan contraste e profundidade. O diálogo entre cores quentes e frías xera unha tensión visual que dinamiza a superficie e suxire oposición.
As liñas negras e azuis, grosas e ben definidas, funcionan como eixos estruturais da composición delimitando planos irregulares que lembran fragmentos arquitectónicos.A retícula na parte superior dereita introduce unha referencia máis racional e ordenada, en contraste co resto da composición máis libre e orgánica.
A fragmentación do espazo crea un ritmo visual constante, conducindo a mirada por distintos percorridos diagonais e cruzados, o que reforza a sensación de movemento.
Pode interpretarse como unha visión abstracta da cidade onde se superpoñen estruturas, camiños e límites. Simbolizar a complexidade da vida urbana, a convivencia de orde e caos, ou mesmo estados emocionais en conflito.
Pintura intensa e dinámica, na que a cor e a liña constrúen un espazo fragmentado e expresivo, aberto á interpretación e cun forte impacto visual e emocional.
Erika Nieto
Traffic
Traffic
Acrílico sobre tela
100x60cm
2000
Composición abstracta construída a partir de pinceladas anchas e superpostas, creando unha superficie vibrante e texturizada, o interese céntrase na expresión da cor e do movemento.
Dominan os tons cálidos —amarelos, laranxas e ocres— que ocupan o centro da composición e transmiten enerxía, luminosidade e intensidade emocional. Contrastan con áreas en azul e verde nos bordos inferiores e laterais, xerando equilibrio visual e profundidade espacial.
As pinceladas visibles e rectangulares, aplicadas con aparente espontaneidade, recordan técnicas do expresionismo abstracto, onde o xesto do artista e a materia pictórica son protagonistas. A superposición de capas crea ritmo e dinamismo, coma se a pintura estivese en constante transformación.
A obra convida á interpretación sensorial, evocando sensacións de calor, movemento ou mesmo un fluxo urbano ou vital.
Pintura que aposta pola emoción a través da cor, a textura como linguaxe e unha composición aberta.
María Esnaola
Paseo ao mar
Paseo ao mar
Acrílico sobre tela
100x50cm
2023
“Paseo ao mar” presenta unha escena figurativa cunha clara referencia paisaxística mariña. A composición sitúa ao espectador nun punto de vista elevado, coma se estivese nun paseo ou miradoiro que conduce visualmente cara ao océano. A baranda de madeira, disposta en diagonal, funciona como liña de dirección, guiando a mirada desde o primeiro plano ata o horizonte.
Predominan os azuis intensos e brancos espumosos no mar, que transmiten frescura, movemento e forza natural. O ceo escuro, con nubes cargadas, introduce un contraste dramático.. En oposición, os tons cálidos da area e da madeira achegan estabilidade e proximidade, equilibrando a composición.
O tratamento das ondas, con pinceladas curvas e superposicións de branco sobre azul, crea unha sensación de ritmo e dinamismo, capturando o son e o movemento do mar. A estrutura ríxida da pasarela introduce orde xeométrica fronte á natureza indómita da auga, transmitenos unha sensación de contemplación, fronte á inmensidade do mar.
En conxunto, “Paseo ao mar” combina realismo paisaxístico con certa liberdade pictórica na pincelada, logrando unha escena que invita a sentir o mar coma un final.
Xosé Lois Bouzo
Óleo sobre tela
120x70cm
1998
“O xabarín” preséntase como unha pintura de forte carga expresiva, onde a figura do animal emerxe de maneira sutil entre unha masa de cores cálidas e terrosas. O xabarín aparece integrado na materia pictórica, case camuflado, o que lle dá un carácter simbólico e salvaxe.
A paleta cromática, dominada por vermellos, laranxas, ocres e amarelos, remite á terra, ao outono e á natureza brava, evocando calor, intensidade e forza vital. Estes tons tamén transmiten certa enerxía primitiva, acorde co carácter do animal representado.
A textura espesa e as pinceladas enérxicas reforzan a sensación de movemento e rudeza.
O ollo do animal, apenas suxerido, funciona como punto focal, establecendo unha conexión directa co espectador. Isto xera unha sensación de vixilancia, presenza e forza instintiva.
En conxunto, “O xabarín” é unha obra de expresionismo matérico, onde a cor, a textura e o xesto constrúen unha imaxe poderosa, que fala da natureza indómita, da identidade animal e da forza primordial da terra.
André Fernández
Picheleiro
Picheleiro
Acrílico sobre tela
60x90cm
2016
“Picheleiros” presenta unha composición baseada na repetición de formas curvas e redondeadas, que evocan recipientes ou ánforas. As figuras aparecen superpostas e encaixadas entre si, creando unha estrutura compacta e dinámica, sen espazos baleiros, que enche completamente o plano pictórico.
Dominan os verdes intensos, azuis profundos, amarelos, laranxas e violetas. Esta variedade de cores produce unha sensación de vitalidade e movemento, como se as formas xiraran ou flotasen no espazo. Os degradados de luz e sombra en cada volume suxiren tridimensionalidade, dando corpo ás figuras. O contraste entre zonas iluminadas e escuras crea profundidade visual e ritmo compositivo.
“Picheleiros” remite a recipientes tradicionais, o que permite unha lectura simbólica vinculada á cultura popular de compostela, ao contedor, ao baleiro e ao cheo, ou á acumulación de vivencias.
En conxunto, trátase dunha pintura de abstracción figurativa, onde o xogo cromático, a repetición formal e o volume constrúen unha obra enerxética, envolvente e sensorial.
Xosé Lois Bouzo
Sagrada Familia
Sagrada Familia
Acrílico sobre tela
60X90CM
2022
“Sagrada familia” presenta unha composición de forte carga simbólica, construída a partir de formas curvas e entrelazadas que suxiren a presenza de tres figuras unidas nun mesmo xesto. A ausencia de contornos definidos e o uso de liñas fluidas permiten que as figuras se fundan entre si, expresando unidade, protección e vínculo afectivo.
A composición organízase arredor dun núcleo central onde as formas se abrazan visualmente. As curvas ascendentes e envolventes reforzan a idea de familia como espazo de unión.
Os amarelos e vermellos achegan calor, vida e enerxía emocional; os azuis e verdes transmiten serenidade, espiritualidade e equilibrio. O contraste entre cores cálidas e frías xera unha harmonía dinámica, que mantén a atención do espectador no centro da obra.
As pinceladas son suaves e xiratorias construindo unha textura continua, case musical, que guía o ollo sen interrupcións. O espazo vibra coa mesma intensidade, facendo que a escena pareza atemporal e simbólica máis que literal.
A nivel interpretativo, o título “Sagrada familia” orienta a lectura cara a unha representación espiritual ou universal da maternidade, paternidade e infancia, non relixiosa no sentido estrito, senón emocional e humana. As formas abrazadas evocan protección, orixe e continuidade da vida.
Xabier de Gorbea
Añadir comentario
Comentarios